Што да кажам за себе?
Кога сум се родила (јас не се сеќавам), ми кажуваа дека татко ми видел кукла во продавница, која му личела на мене и била висока колку што сум била јас долга. Не одолеал и ја купил. Подоцна, таа ми беше омилена.
Потоа имав омилени играчки, омилени книги и писатели, омилена музика, музичари,, филмови, режисери, актери.... А после мојата 6-та година имам само една најомилена сестра.
Сега, имам и еден омилен дечко (веќе подолго време). Сите го дефинираат како сопруг, ама тоа не е најважната институција. Тоа е само форма на заедничко живеење. Дечко е многу поважно! Тоа значи дека се разбираме добро и интересно ни е да бидеме заедно. Забавно е.
Исто така, имам и омилени папагали. Мирко и Снешка. Мирко ми е подарок од дечкото, а Снешка.... Снешка мораше да ја задржиме за да биде Мирко среќен. Неа случајно или намерно ја донесовме дома и такво заљубување падна какво што никогаш не сум видела. Така, Мирко е заслужен што ја имаме и Снешка брливата. Тие имаат и деца, ама сите си имаат домови.
Ете тоа е моето опкружување.
А на што трошам време? Па,... освен времето кое ми треба да се подготвам за на работа (таму занимавам деца и се трудам нешто корисно да ги научам), многу сакам да читам. Читам различни книги, стручна и слободна литература. Сакам добри филмови со уметнички вредности. Сакам и емотивни, социјални, фантастични... филмови, бајки и легенди, ама не сакам банални тепачки и глупави содржини. Сакам комични филмови и серии, криминалистички приказни со многу аналитичност и логика од кои може многу да се научи. Сакам содржајна музика, без турбо фолк. Слушам повеќе правци на рок, понекогаш поп, а изворната народна или етно музика високо ја ценам. Таа знае да биде инспиративна исто колку и класиката, џезот и блузот кои ги сакам и ценам многу. Сакам уметност. Иако не знам многу за ликовната уметност и архитектурата, знам што од нив ми се допаѓа според некои мои критериуми. Едноставно, не сакам глупости. Или подобро кажано: не сакам глупави глупости. Кога некој прави глупост, таа мора да е добро осмислена и интересна. Инаку е банална и здодевна. Сум направила и доста глупости во животот (па не сум јас толку совршена), ама за нив во некоја друга прилика. Сепак и глупостите кои ги правев имаа смисла и забавен карактер. Веројатно затоа добро се погаѓаме со децата со кои секојдневно работам. Се караме понекогаш, ама и тоа е еден начин на комуникација кој не може да се избегне секогаш. Важно е да стигнеме до целта и да ги постигнеме бараните резултати. Е ова последново не ни успева во дел од случаите, но битно е дека се трудиме. Ако ни успеваше секогаш, сите ќе бевме идеални и немаше да биде толку интересно.
А, многу сакам и да патувам. Да се шетам по светот, да ги видам работите за кои сум читала, слушала..., да запознавам нови луѓе, нови култури, ...да го откривам светот. Ете, тоа сум јас. Можеби не ви изгледам баш вака во секојдневието, ама ова е мојата слика за себе. Доста е за овој пат. Можеби следниот пат ќе имам да додадам нешто повеќе.
П.С. Јас сум Јасминка.

Other information